Krótka historia cheerleadingu w Polsce (tytuł redakcji)
Historyczną datą, o której można powiedzieć, że jest to początek cheerleadingu w Polsce jest rok 1988 (kwiecień), kiedy to Pan Jack Kogoma (koordynator międzynarodowy) zaproponował Państwu Rucie i Edwardowi Krajewskim przygotowanie zespołu dziewcząt z IV L.O. im. Adama Mickiewicza w Warszawie
w konkurencjach – MILITARY PRECISION oraz DANCE, a celem był wyjazd do Tokio na MISS DRILL TEAM COMPETITION.
I zaczęły się przysłowiowe schody. Chęć wyjazdu (wszelkie koszty pokrywali Amerykanie!) do tak egzotycznego kraju jakim jest Japonia była przeogromna. Jakie stosować elementy, jaka muzyka, jaki czas trwania tematu, co się liczy najbardziej? Niewiadomych było bardzo dużo. Chętnych dziewcząt do wyjazdu też . Nie bardzo było wiadomo z ilu dziewcząt składać się powinien zespół, tym bardziej, że trzeba było przygotować w krótkim czasie aż dwa tematy.
Ogromu pracy jaki wszyscy włożyli w przygotowanie wyjazdu nie da się opisać tym bardziej,
że o cheerleadingu w Polsce nikt nie miał zielonego pojęcia. Jedynie podczas transmisji z meczów zawodowej koszykówki NBA można było oglądać fragmenty występów zawodowych zespołów cheerleaders. W ogóle wszystko było obce. I nastąpiło to najważniejsze WYLOT DO TOKIO. Tam dopiero trenerka Ruta Krajewska, bo to ona pierwsza zasmakowała uczestnictwa w zawodach cheerleaders, oraz 8 dziewcząt zetknęli się z zespołami amerykańskimi oraz trendami i modami występującymi w cheerleadingu. Zachwyt i zauroczenie sprawnością japońskich cheerleaderek w kategorii CHEER, niesamowitą techniką taneczną dziewcząt z USA w kategorii DANCE, urodą i wdziękiem dziewcząt z Australii prezentujących MILITARY PRECISION, które nawiasem mówiąc, użyczyły swoich pomponów naszemu zespołowi oraz niezła lokata (Kat. DANCE 9 m. na 16 zespołów) spowodował, że wszyscy podjęli po powrocie natychmiast pracę nad sobą, tym bardziej, że materiału było bardzo dużo.
Z myślą o kolejnym uczestnictwie w zawodach w NAGOII zorganizowany został pierwszy (zimowy) obóz przygotowawczy. Było to pierwsze w Polsce zgrupowanie cheerleaderek, gdzie PP. Krajewscy przenieśli cykl szkoleniowy, metodykę treningu z najlepszych wzorów sportowych. Początki były naprawdę trudne. Nie można było zdobyć pomponów, materiałów szkoleniowych, wzorów strojów, więc praca była bardzo mozolna. Dodatkowo Polska była akurat w okresie przemian ustrojowych i tak na dobrą sprawę nikt sobie nie zawracał głowy jakimiś dziewczętami w podkasanych spódniczkach.
Ale kolejna lata i kolejne wyjazdy na zawody do Japonii (w sumie 4 razy) zaczęły owocować. Zaczęto zapraszać zespół na pokazy, festyny, firmowe imprezy integracyjne i w ten sposób wymuszono jakby zwiększenie repertuaru i pracę nad poprawą techniki, poziomu artystycznego oraz staranniejszym doborem muzyki. Tak naprawdę to do 1993 roku istniał w Polsce tylko jeden zespół, o którym można mówić, że był to zespół cheerleaderek mający przygotowany repertuar na zawody sportowe różnego typu. Pierwszy, historyczny występ cheerleaderek na imprezie o charakterze sportowym nastąpił w maju 1991 r. na turnieju żużlowym w Warszawie o GRAND PRIX WARSZAWY. Następnie na meczach piłki ręcznej KS „WARSZAWIANKA” w 1992.
Szybszy rozwój nastąpił w sezonie 1994/95, gdy zespół cheerleaders o nazwie K-12 (K jak Krajewski i 12 dziewcząt) rozpoczął występy w podstołecznym Pruszkowie gdzie zbudowano bardzo mocny zespół koszykarzy. Dziewczęta rozpoczęły „zabawę” na najwyższym poziomie. Transmisje telewizyjne, występy podczas Ligi Światowej Siatkarzy, Puchary Europy, Mistrzostwa Europy, Mistrzostwa Świata, mecze piłki nożnej Warszawskiej Legii, mecze Reprezentacji Artystów Polskich, udział w programach telewizyjnych promujących cheerleading, udział w wielu filmach dla młodzieży, towarzyszenie słynnemu zespołowi Harlem Globtrotters podczas jego pobytu w Polsce z okazji promocji filmu” Kosmiczny mecz” ze słynnym Jordanem w roli głównej, aż wreszcie nakręcenie 6-odcinkowej telenoweli o życiu prywatnym, zaangażowaniu w trening, radościach i smutkach dnia codziennego dziewcząt z zespołu K-12 wszystko to spowodowało, że w Polsce nastąpił bardzo szybki rozwój zespołów cheerleaders.
Wymagania organizatorów, publiczności, w końcu możliwość zaistnienia w transmisjach spowodowały większą mobilizację dziewcząt i trenerów. Choreografie i techniki taneczne były coraz bardziej efektowne.
Od tego momentu zaczęły masowo powstawać zespoły cheerleaders przy klubach koszykarskich, siatkarskich, piłki ręcznej i nawet piłki nożnej, w szkołach. Nie wszyscy choreografowie mogli sobie poradzić z wykorzystaniem przestrzeni, włączeniu się zespołów w tworzeniu widowiska sportowego. Ale wtedy PP. Ruta i Edward Krajewscy mieli już do pomocy swoje wychowanki oraz trenerów innych zespołów. Z pomocą przyszedł Polski Związek Koszykówki (duża zasługa PP. Kajetana Hądzelka – ówczesnego Prezesa P.Z.KOSZ. oraz niestety nieżyjącego już Mieczysława Snopińskiego – Sekretarz Generalnego) przy którym w roku 1996 została powołana Sekcja Cheerleaders z przewodniczącym Edwardem Krajewskim, jako organ koordynujący działalnością zespołów w Polsce. Zaczęto korzystać z dorobku różnych technik tanecznych. Regularnie odbywały się warsztaty szkoleniowe dla instruktorek różnych szczebli. Opracowano pierwszy Regulamin Zawodów, zasady uczestnictwa, cykl i zakres szkoleń zarówno trenerów jak i tancerek. Przeprowadzono pierwszy Kurs Sędziowski, korzystając z doświadczeń tańca towarzyskiego wprowadzono jako obowiązujący SKATING SYSTEM w sędziowaniu, uznając, że jest on najbardziej prosty i zrozumiały zarówno dla widza
jak i tancerek i trenerów. Wprowadzono podział na kategorie wiekowe. Początkowo na dziewczęta do 16 lat (była to kategoria odpowiadająca uczennicom szkół podstawowych) oraz dziewczęta ponad 16 lat.
Na marginesie pierwszy dziecięcy zespół powstał w roku 1994 w Szkole Podstawowej 258 na Warszawskiej Pradze. W tej chwili obowiązują w Polsce na oficjalnych zawodach następujące kategorie: do 14 lat, 14-16 lat i powyżej 16 lat i obowiązuje rok urodzenia, a nie data, tak aby uniknąć jakichkolwiek manipulacji w kategoriach wiekowych.
Pierwsze Mistrzostwa Polski rozegrano w czerwcu 1998 roku. Uczestniczyło w nich 24 zespoły w dwóch kategoriach. Z każdym rokiem rosła ilość uczestniczek. Z każdym rokiem widać było poprawę techniki tanecznej, instruktorzy większą wagę przywiązują do choreografii, następuje poprawa sprawności dziewcząt, co powoduje, że rywalizacja staje się coraz ciekawsza. Powstają coraz to nowe zespoły. Kluby sportowe przykładają coraz większa wagę występom zespołów cheerleaderskich stawiając im wysokie wymagania artystyczne. Jak grzyby po deszczu pojawiają się zespoły szkolne. Jest to w większości przypadków inicjatywa samych dziewcząt, które widzą, że w taki sposób można zagospodarować czas wolny, że można nawiązać kontakty, brać udział w rywalizacji turniejowej. Moje zmartwienie budzi jedynie fakt, że niektóre (b. dobre zresztą zespoły), nie widzą potrzeby pokazywania się na zawodach.
A przecież od nich mogą się uczyć młode tancerki, adeptki w cheerleadingu.
Po wielu staraniach (opracowanie STATUTU, prace legislacyjne, powołanie komitetu założycielskiego itp.) w dniu 29.04.2003 roku na rozprawie w Krajowym Sądzie Rejestrowym otrzymaliśmy zgodę na utworzenie POLSKIEGO STOWARZYSZENIA CHEERLEADERS. Pierwszym Prezesem został Edward Krajewski. Powołane zostały również oddziały regionalne (14) z zadaniami popularyzacji cheerleadingu na swoim terenie.
Już w roku 2004 trwały próby nawiązania kontaktu i przystąpienia do EROPEJSKIEJ FEDERACJI CHEERLEADINGU (ECA), ale spełzły na niczym z wielu powodów. Dopiero 17 marca 2005 roku wysiłki zostały uwieńczone sukcesem. Dokumenty zostały już złożone i Polska została członkiem Europejskiej Federacji Cheerleadingu. Fakt przyjęcia do ECA umożliwiło polskim zespołom na uczestnictwo w Mistrzostwach Europy, jak również na udział konferencjach trenerskich i sędziowskich.
Jest to bardzo skrótowy zarys tego co się dzieje w polskim cheerleadingu. Jest w tej chwili w Polsce moda na cheerleaderki. W szkołach masowo powstają zespoły, rośnie zapotrzebowanie organizatorów imprez na zespoły cheerleaders, poziom artystyczny wzrasta. Mam nadzieję, że fakt przystąpienia do ECA jeszcze bardziej zmobilizuje nas do działań a Ministerstwo Edukacji Narodowej i Ministerstwo Sportu uzna nas za partnerów w działaniach pedagogicznych w kształtowaniu charakterów i właściwych wzorców kolektywnego współżycia między ludźmi.
Prezes W.S. Cheerleaders K-12
Edward Krajewski
Historyczną datą, o której można powiedzieć, że jest to początek cheerleadingu w Polsce jest rok 1988 (kwiecień), kiedy to Pan Jack Kogoma (koordynator międzynarodowy) zaproponował Państwu Rucie i Edwardowi Krajewskim przygotowanie zespołu dziewcząt z IV L.O. im. Adama Mickiewicza w Warszawie
w konkurencjach – MILITARY PRECISION oraz DANCE, a celem był wyjazd do Tokio na MISS DRILL TEAM COMPETITION.
I zaczęły się przysłowiowe schody. Chęć wyjazdu (wszelkie koszty pokrywali Amerykanie!) do tak egzotycznego kraju jakim jest Japonia była przeogromna. Jakie stosować elementy, jaka muzyka, jaki czas trwania tematu, co się liczy najbardziej? Niewiadomych było bardzo dużo. Chętnych dziewcząt do wyjazdu też . Nie bardzo było wiadomo z ilu dziewcząt składać się powinien zespół, tym bardziej, że trzeba było przygotować w krótkim czasie aż dwa tematy.
Ogromu pracy jaki wszyscy włożyli w przygotowanie wyjazdu nie da się opisać tym bardziej,
że o cheerleadingu w Polsce nikt nie miał zielonego pojęcia. Jedynie podczas transmisji z meczów zawodowej koszykówki NBA można było oglądać fragmenty występów zawodowych zespołów cheerleaders. W ogóle wszystko było obce. I nastąpiło to najważniejsze WYLOT DO TOKIO. Tam dopiero trenerka Ruta Krajewska, bo to ona pierwsza zasmakowała uczestnictwa w zawodach cheerleaders, oraz 8 dziewcząt zetknęli się z zespołami amerykańskimi oraz trendami i modami występującymi w cheerleadingu. Zachwyt i zauroczenie sprawnością japońskich cheerleaderek w kategorii CHEER, niesamowitą techniką taneczną dziewcząt z USA w kategorii DANCE, urodą i wdziękiem dziewcząt z Australii prezentujących MILITARY PRECISION, które nawiasem mówiąc, użyczyły swoich pomponów naszemu zespołowi oraz niezła lokata (Kat. DANCE 9 m. na 16 zespołów) spowodował, że wszyscy podjęli po powrocie natychmiast pracę nad sobą, tym bardziej, że materiału było bardzo dużo.
Z myślą o kolejnym uczestnictwie w zawodach w NAGOII zorganizowany został pierwszy (zimowy) obóz przygotowawczy. Było to pierwsze w Polsce zgrupowanie cheerleaderek, gdzie PP. Krajewscy przenieśli cykl szkoleniowy, metodykę treningu z najlepszych wzorów sportowych. Początki były naprawdę trudne. Nie można było zdobyć pomponów, materiałów szkoleniowych, wzorów strojów, więc praca była bardzo mozolna. Dodatkowo Polska była akurat w okresie przemian ustrojowych i tak na dobrą sprawę nikt sobie nie zawracał głowy jakimiś dziewczętami w podkasanych spódniczkach.
Ale kolejna lata i kolejne wyjazdy na zawody do Japonii (w sumie 4 razy) zaczęły owocować. Zaczęto zapraszać zespół na pokazy, festyny, firmowe imprezy integracyjne i w ten sposób wymuszono jakby zwiększenie repertuaru i pracę nad poprawą techniki, poziomu artystycznego oraz staranniejszym doborem muzyki. Tak naprawdę to do 1993 roku istniał w Polsce tylko jeden zespół, o którym można mówić, że był to zespół cheerleaderek mający przygotowany repertuar na zawody sportowe różnego typu. Pierwszy, historyczny występ cheerleaderek na imprezie o charakterze sportowym nastąpił w maju 1991 r. na turnieju żużlowym w Warszawie o GRAND PRIX WARSZAWY. Następnie na meczach piłki ręcznej KS „WARSZAWIANKA” w 1992.
Szybszy rozwój nastąpił w sezonie 1994/95, gdy zespół cheerleaders o nazwie K-12 (K jak Krajewski i 12 dziewcząt) rozpoczął występy w podstołecznym Pruszkowie gdzie zbudowano bardzo mocny zespół koszykarzy. Dziewczęta rozpoczęły „zabawę” na najwyższym poziomie. Transmisje telewizyjne, występy podczas Ligi Światowej Siatkarzy, Puchary Europy, Mistrzostwa Europy, Mistrzostwa Świata, mecze piłki nożnej Warszawskiej Legii, mecze Reprezentacji Artystów Polskich, udział w programach telewizyjnych promujących cheerleading, udział w wielu filmach dla młodzieży, towarzyszenie słynnemu zespołowi Harlem Globtrotters podczas jego pobytu w Polsce z okazji promocji filmu” Kosmiczny mecz” ze słynnym Jordanem w roli głównej, aż wreszcie nakręcenie 6-odcinkowej telenoweli o życiu prywatnym, zaangażowaniu w trening, radościach i smutkach dnia codziennego dziewcząt z zespołu K-12 wszystko to spowodowało, że w Polsce nastąpił bardzo szybki rozwój zespołów cheerleaders.
Wymagania organizatorów, publiczności, w końcu możliwość zaistnienia w transmisjach spowodowały większą mobilizację dziewcząt i trenerów. Choreografie i techniki taneczne były coraz bardziej efektowne.
Od tego momentu zaczęły masowo powstawać zespoły cheerleaders przy klubach koszykarskich, siatkarskich, piłki ręcznej i nawet piłki nożnej, w szkołach. Nie wszyscy choreografowie mogli sobie poradzić z wykorzystaniem przestrzeni, włączeniu się zespołów w tworzeniu widowiska sportowego. Ale wtedy PP. Ruta i Edward Krajewscy mieli już do pomocy swoje wychowanki oraz trenerów innych zespołów. Z pomocą przyszedł Polski Związek Koszykówki (duża zasługa PP. Kajetana Hądzelka – ówczesnego Prezesa P.Z.KOSZ. oraz niestety nieżyjącego już Mieczysława Snopińskiego – Sekretarz Generalnego) przy którym w roku 1996 została powołana Sekcja Cheerleaders z przewodniczącym Edwardem Krajewskim, jako organ koordynujący działalnością zespołów w Polsce. Zaczęto korzystać z dorobku różnych technik tanecznych. Regularnie odbywały się warsztaty szkoleniowe dla instruktorek różnych szczebli. Opracowano pierwszy Regulamin Zawodów, zasady uczestnictwa, cykl i zakres szkoleń zarówno trenerów jak i tancerek. Przeprowadzono pierwszy Kurs Sędziowski, korzystając z doświadczeń tańca towarzyskiego wprowadzono jako obowiązujący SKATING SYSTEM w sędziowaniu, uznając, że jest on najbardziej prosty i zrozumiały zarówno dla widza
jak i tancerek i trenerów. Wprowadzono podział na kategorie wiekowe. Początkowo na dziewczęta do 16 lat (była to kategoria odpowiadająca uczennicom szkół podstawowych) oraz dziewczęta ponad 16 lat.
Na marginesie pierwszy dziecięcy zespół powstał w roku 1994 w Szkole Podstawowej 258 na Warszawskiej Pradze. W tej chwili obowiązują w Polsce na oficjalnych zawodach następujące kategorie: do 14 lat, 14-16 lat i powyżej 16 lat i obowiązuje rok urodzenia, a nie data, tak aby uniknąć jakichkolwiek manipulacji w kategoriach wiekowych.
Pierwsze Mistrzostwa Polski rozegrano w czerwcu 1998 roku. Uczestniczyło w nich 24 zespoły w dwóch kategoriach. Z każdym rokiem rosła ilość uczestniczek. Z każdym rokiem widać było poprawę techniki tanecznej, instruktorzy większą wagę przywiązują do choreografii, następuje poprawa sprawności dziewcząt, co powoduje, że rywalizacja staje się coraz ciekawsza. Powstają coraz to nowe zespoły. Kluby sportowe przykładają coraz większa wagę występom zespołów cheerleaderskich stawiając im wysokie wymagania artystyczne. Jak grzyby po deszczu pojawiają się zespoły szkolne. Jest to w większości przypadków inicjatywa samych dziewcząt, które widzą, że w taki sposób można zagospodarować czas wolny, że można nawiązać kontakty, brać udział w rywalizacji turniejowej. Moje zmartwienie budzi jedynie fakt, że niektóre (b. dobre zresztą zespoły), nie widzą potrzeby pokazywania się na zawodach.
A przecież od nich mogą się uczyć młode tancerki, adeptki w cheerleadingu.
Po wielu staraniach (opracowanie STATUTU, prace legislacyjne, powołanie komitetu założycielskiego itp.) w dniu 29.04.2003 roku na rozprawie w Krajowym Sądzie Rejestrowym otrzymaliśmy zgodę na utworzenie POLSKIEGO STOWARZYSZENIA CHEERLEADERS. Pierwszym Prezesem został Edward Krajewski. Powołane zostały również oddziały regionalne (14) z zadaniami popularyzacji cheerleadingu na swoim terenie.
Już w roku 2004 trwały próby nawiązania kontaktu i przystąpienia do EROPEJSKIEJ FEDERACJI CHEERLEADINGU (ECA), ale spełzły na niczym z wielu powodów. Dopiero 17 marca 2005 roku wysiłki zostały uwieńczone sukcesem. Dokumenty zostały już złożone i Polska została członkiem Europejskiej Federacji Cheerleadingu. Fakt przyjęcia do ECA umożliwiło polskim zespołom na uczestnictwo w Mistrzostwach Europy, jak również na udział konferencjach trenerskich i sędziowskich.
Jest to bardzo skrótowy zarys tego co się dzieje w polskim cheerleadingu. Jest w tej chwili w Polsce moda na cheerleaderki. W szkołach masowo powstają zespoły, rośnie zapotrzebowanie organizatorów imprez na zespoły cheerleaders, poziom artystyczny wzrasta. Mam nadzieję, że fakt przystąpienia do ECA jeszcze bardziej zmobilizuje nas do działań a Ministerstwo Edukacji Narodowej i Ministerstwo Sportu uzna nas za partnerów w działaniach pedagogicznych w kształtowaniu charakterów i właściwych wzorców kolektywnego współżycia między ludźmi.
Prezes W.S. Cheerleaders K-12
Edward Krajewski
Wszelkie prawa zastrzeżone! Kopiowanie, powielanie i wykorzystywanie tekstów oraz grafiki zawartej na stronie bez uzyskania wcześniejszej zgody autorów zabronione.
© 2007-2011 REZONANS | Design by Carolyn Creative Boutique
© 2007-2011 REZONANS | Design by Carolyn Creative Boutique